شب به روی شیشه های تار می نشست آرام، چون خاکستری تب دار باد نقش سایه ها را در حیاط خانه هر دم زیر و رو میکرد پیچ نیلوفر چو دودی موج میزد بر سر دیوار در میان کاج ها جادوگر مهتاب با چراغ بی فروغش می خزید آرام گویی او در گور ظلمت روح سرگردان خود را جستجو میکرد می خزیدم در دل بستر خسته از تشویش و خاموشی...

مذهب باید از انسان موجودیصبورتر، آزادتر، مهربانتر و دلیرتر بسازد، اگر مذهبی نتوانست اینکار را انجام دهد چیزی جز شر، پلیدی و حقّهبازی نیست.--آلبرت انیشتین- [ سه شنبه بیست و دوم فروردین ۱۴۰۲ ] [ 2:25 ] [ DabriA ] [ ]Adblock test (Why?)

شب به روی شیشه های تارمی نشست آرام، چون خاکستری تب دارباد نقش سایه ها را در حیاط خانه هر دم زیر و رو میکردپیچ نیلوفر چو دودی موج میزد بر سر دیواردر میان کاج ها جادوگر مهتاببا چراغ بی فروغش می خزید آرامگویی او در گور ظلمت روح سرگردان خود را جستجو میکردمی خزیدم در دل بسترخسته از تشویش و خاموشیگفتم ای ...

حتما نباید کسی پدرت را کشته باشد تا از او بیزار باشی،آدم هایی یافت می شوند که راه رفتنشان،گفتنشان، نگاهشان و حتی لبخندشاندر تو بیزاری می رویاند!--محمود دولت آبادی- Adblock test (Why?)

اشتباه از ما بوداشتباه از ما بودکه خواب سرچشمه را در خیال پیاله می دیدیم!دست هامان خالیدل هامان پُرگفتگوهامان مثلا یعنی ما!کاش می دانستیمهیچ پروانه ایپریروز پیلگی خویش را به یاد نمی آورد.حالا مهم نیست که تشنه به رویای آب می میریماز خانه که می آیییک دستمال سفید، پاکتی سیگار، گزینه شعر فروغ،و تحملی طو...

این رابطه با موهای نازک توکافی ست چیزی اشتباه شود،ایستگاهی،شماره ایکافی ست حرفی.بیا حرف بزنیمدهان تو کوچک تر از انتظار من استچیزی اشتباه شدهچشم هایت مورب تر از انتظار من استکمی زودتر کمی دیرترباد افتاده به اجزایم و زاویه ها هی زیر و رو می شوندمی ترسم گمش کنماشتباهی کافی ست که در متنش تمام شومدارد ات...

فلسفه زندگیم: کسی که دنبالم میاد دنبالش میرم کسی که جویای حالمه جویای حالشم کسی که دوستم داره دوستش دارم کسی که فراموشم میکنه فراموشش میکنم

احساسی باشی باختی منطقی که باشی شاید نبری ولی هیچ وقت نمیبازی...

آدم ها سه دسته اند: آنها که مرده اند آنها که زنده اند و آنهایی که هنوز نمرده اند. به خیابان بنگر! خیابان ها مالامال از آدم هایی است که هنوز نمرده اند.... -ساموئل بکت

یاد بگیرید محکم بودن را قوی بودن را کوه و سنگ بودن را لازمتان میشود برای وقت هایی که آدم های زندگیتان دستشان میرود روی نقطه ضعفتان و دلتان را بند میکنند به نبودنشان یاد بگیرید که هیچ جای زندگی جواب محبت هایتان چیزی نمیشود که شما میخواهید از من به شما نصیحت قوی بودن را یاد بگیرید برای تمام روزهایی که...

گاهی وقت ها تمام وسایل ارتباط جمعی دور و برت را خط میزنی فضای مجازی را مچاله میکنی مثل یک دستمال و پرت میکنی یک گوشه و خودت را در چهار دیواری خود ساخته ات پنهان میکنی سه روز .. ده روز .. یک ماه .. شاید هم بیشتر .. نه برای اینکه از این تنهایی لذت ببری

هر چقدر هم که بخواهی خوب باشی ، هر چقدر هم که بخواهی کاری به کارِ کسی نداشته باشی ؛ آخرش یک روز از بی انصافیِ آدم ها دلت می گیرد ... مجبور می شوی مقابله به مثل کنی و بی انصاف باشی ... آدم هایِ امروز ، به فکرِ خودشانند ، و تو را مجبور می کنند برایِ د

برای حذف آدم های سمی از زندگيتان هيچ گاه احساس گناه و خجالت و پشيمانی نكنيد...فرقی نميكند، از بستگانتان باشد يا عشقتان يا يک آشنای تازه...مجبور نيستيد برای كسی كه باعث رنج و احساس حقارت در شما می شود جايی باز كنيد...جدايی ها تلخند و آزار دهنده!اما ا

بهترین روزِ زندگی ات خواهد بود ؛روزی که خودت باشی ، خودت را دوست داشته باشی و به خاطرِ خودت زندگی کنی ...نخواهی کسی باشی که نیستی ،منتظر نباشی دیگران دوستت داشته باشند ،و زندگی ات را روی مدار رضایت و تأییدِ دیگران تنظیم نکنی !بهترین روز زندگی ات خوا

یحتمل چند سال بعد فراموش کرده ایم این روزهای خاکستری و رنگ پریده را، فراموش کرده ایم که تا خرتناق در یاس و بلاتکلیفی و اضطراب فرو رفته بودیم، فراموش کرده ایم که دلمان لک زده بود برای یک پرس آغوش داغ و یک فنجان حال خوب. یحتمل چند سال بعد تنهایی و ان

دیده ام... چه عزیزترین ها دیده ام که منفورترین شدند و چه منفورترین ها که عزیزترین، چه دوست ترین ها که دشمن ترین شدند و چه دشمن ترین ها که دوست ترین، چه نزدیک ترین ها که دور ترین و چه دورها که نزدیک ترین... زمان،این متغیر بی بازگشت،چه کارها که نمیکند

روزی مجنون برآشفته از بیابان می گذشت که بی خبر پایش به سجاده درویشی خورد. درویش برآشفته گفت:ای دیوانه چی میکنی؟ میان من و معشوق من جدایی افکندی! مجنون خندید و گفت:بساط عشقی که با قدمی نا خواسته برچیده شود کجا نامش عشق است؟ ......... کتاب:نامه های منتشر نشده مجنون نوشته:اسماعیل فیروزیبرچسبها: نامه ها...